Weblog
Eelco Eikenaar

Dingen veranderen, meer en meer politici hyven, twitteren, bloggen en facebooken. In de aanloop naar de afgelopen verkiezingen werden zelfs debatten via enkele van deze nieuwe kanalen georganiseerd. De politieke wetenschap kan hierin niet achterblijven. Voor de Universiteit van Amsterdam doet Tim Jansen daarom onderzoek naar wie, om welke redenen reageren op weblogs van politici. Aangezien jullie actief zijn op dit weblog en hier ook regelmatig op reageren, kan hij jullie hulp hierbij heel goed gebruiken. Jullie zouden hem en de wetenschap een enorme dienst bewijzen door 10 minuten van je tijd te besteden aan het invullen van de vragenlijst die hier te vinden is. Deelname is uiteraard volledig anoniem.

Wat een verschrikkelijke vertoning was dat gisteren. Het debat op Rtl 4. Drie rechtse heren die elk neo-liberaal beleid willen voeren, maar dat zoveel mogelijk proberen te verhullen. Precies het beleid dat ons in deze crisis heeft gestort. Daarnaast een man die een linkse achtergrond schijnt te hebben. Voor hem moet het makkelijk scoren zijn geweest. Aanpakken die neo-liberale jongens, zou je zeggen.

Geen moment kwam het ervan. Nooit is Job Cohen tot de kern gekomen. Cohen faalde als vertegenwoordiger van links. Geen moment is het over bankiers gegaan, laat staan dat het woord kapitalisme is gevallen. Het debat ging over heel veel maar niet waar het over had moeten gaan: wie gaat deze crisis betalen? Maar vooral: hoe zorgen we dat een duurzame oplossing vinden voor die crisis?

Cohen gaf Wilders zelfs nog de kans om nog een keer over zijn favoriete onderwerp te spreken. Wilders mocht op verzoek van Cohen nog eens uitleggen waarom ‘massa-immigratie’ een probleem is. Een volstrekt onnavolgbare strategie.

Het debat had de titel ‘premiersdebat’ meegekregen. Hier scheen onze toekomstige premier tussen te staan. Ik kan mij er weinig bij voorstellen. Als dit het leiderschap is dat ons land te bieden heeft, dan kan massa-emigratie wel eens het grote probleem kunnen worden.

Rutte schijnt de grote winnaar te zijn van het debat. Wat mij betreft waren dat die lijsttrekkers die thuis op de bank zaten. Zonder mee te doen een debat winnen. Het is mooi. Toch heb ik liever dat Emile de volgende keer gewoon mee kan doen. Misschien komen we dan wel te spreken over de grote economische problemen en vooral over echte oplossingen. Dat heeft dit land namelijk nodig.

‘Verkiezingsprogrammas slecht voor huurders’ schrijft de woonbond op haar website. Vooral bij de VVD zijn huurders slecht af. Als de plannen van die partij waarheid worden stijgen de huren met maar liefst 57 procent. Daarmee worden huurwoningen onbetaalbaar. Niet alleen voor mensen met een laag inkomen maar ook voor mensen met een modaal inkomen. Maar het is niet alleen de VVD die verslechteringen voorstelt. Ook de PvdA kiest ervoor de huren meer te laten stijgen dan de inflatie, net als D66. Die partij wil bovendien het aantal sociale huurwoningen sterk terugbrengen. Daarvoor kiest ook de PVV. Tegelijkertijd is de hypotheekrente door de meeste partijen heilig verklaard.

Alleen de SP komt positief uit de vergelijking en heeft huurders echt wat te bieden. Wij kiezen ervoor de huren niet meer te laten stijgen dan de inflatie.

Ronald Paping, directeur van de woonbond, zoekt de verklaring voor de beperkte aandacht voor huurders erin dat de meeste politici zich moeilijk in de positie van een huurder kunnen inleven. Wat mij betreft is dat slechte inlevingsvermogen van politieke partijen niet beperkt tot huurders. Ook in de zorg zien we dat mensen met een laag maar zeker ook modaal inkomen de prijs mogen betalen. Iedereen moet langer doorwerken, ook na het 65e levensjaar zo willen bijna alle partijen.

Tot zover het slechte nieuws. Het goede nieuws is dat u kunt kiezen voor politici mét inlevingsvermogen. Echt, die bestaan. 9 juni bent u aan de beurt. Zorgt u dan voor een Tweede Kamer met inlevingsvermogen?

Ik ben verbaasd. Kritiek van Willem Smink. Op www.financieel-groningen.nl twijfelt hij aan de haalbaarheid van de bezuinigingen die het nieuwe college wil doorvoeren op de gemeentelijke organisatie. Mij lijkt het logisch dat wanneer er noodgedwongen flink gekort moet worden we beginnen bij ons zelf. Ervoor proberen te zorgen dat Stadjers niet als eerste aan de beurt zijn om de bezuinigingen te incasseren. We ervoor proberen te zorgen dat we voorzieningen zoveel mogelijk proberen te ontzien. Tegelijkertijd de gemeente zo verbeteren dat deze beter naar de Stadjers gaat luisteren. Die logica lijkt Smink te ontgaan.

Maar mijn verbazing ging eigenlijk over iets anders. Verbaasd was ik vooral over het gebrek aan zelfreflectie bij Willem Smink. Smink constateert zelf ‘verkokering’, ‘te weinig samenhang’ en ‘te veel macht bij de afzonderlijke diensten’. Het verbeteren van de gemeente gaat volgens Smink veel te lang duren, te veel ‘ellende’ en ‘negatieve energie’ opleveren, bovendien gaat het volgens hem ten koste van de ‘slagkracht’ van de gemeente.

Wie zijn betoog leest zou bijna denken dat we hier met een buitenstaander te maken hebben. Maar niets is minder waar. Smink was zelf jarenlang verantwoordelijk voor die organisatie. In die tijd heeft hij hoegenaamd niets gedaan om de werkwijze van de gemeente te verbeteren. Gevolg is dat we nu al een lange tijd bezig zijn met het verbeteren van de cultuur binnen de gemeente die grotendeels is ontstaan onder leiding van Willem Smink.

Beste Willem, kritiek? Het mag. Maar misschien was het beter geweest als je deze bijdrage had geleverd in de tijd dat je nog wethouder was. Want Willem, je kan dan wel stellen dat de bezuinigingen ‘de kwaliteit van de dienstverlening’ kunnen aantasten maar de afgelopen jaren hebben we diezelfde dienstverlening wel verbeterd. Toegegeven, dat was ook hard nodig. In de jaren daarvoor was de organisatieontwikkeling namelijk lichtelijk verwaarloosd. Wellicht had je het vier jaar geleden als intern memo kunnen rondsturen. Dat had veel ellende, tijd en negatieve energie gescheeld.

Vandaag is het woord aan u. U kunt kiezen welke kant de stad op moet de komende vier jaar. Kiest u voor ons, dan kiest u voor een sociale stad. Een stad waarin ouderen goede zorg krijgen en de crisis niet op de nek van mensen met een laag inkomen komt te rusten. De sociale voorzieningen staan onder druk. Terwijl juist in tijden van crisis die voorzieningen verder moeten worden uitgebreid. Dat is van het grootste belang.

Met de SP kiest u voor een sterke publieke sector. Geen privatisering van de milieudienst zoals de VVD en de Stadspartij willen. Met de SP kiest u voor een partij die geen loze beloftes doet in verkiezingstijd, maar zich ook buiten verkiezingstijd aan beloftes houdt. Een partij die er altijd staat. Altijd bij u in de buurt is te vinden. Een partij die niet eerst een miljoenenproject als het Forum verzint om u daarna, als het al te laat is, voor te houden dat het nog tegen te houden is. Nee, een partij die strijd tegen zo’n project op het moment dat het nog geen achterhoedegevecht is. U knollen voor citroenen verkopen? Het is niet onze stijl. Daarvoor moet u bij VVD en Stadspartij zijn.

Wij willen samen met u ervoor zorgen dat Groningen een sociale stad blijft maar ook nog socialer wordt. Een stad waar iedereen een eerlijke kans heeft. Een stad zonder grote tegenstellingen. Een stad waar het gewoon prettig wonen is. U staat voor de keuze!