Weblog
Eelco Eikenaar

Essent, het houdt de gemoederen bezig. Vooral in het zuiden van het land, Brabant en Limburg. Zij hebben de meeste aandelen. Als de Provinciale Staten van Brabant tegen de verkoop stemt wordt Essent niet overgenomen door RWE. Brabant heeft 30% van de aandelen en RWE wil minimaal 80% verwerven. Laten we hopen op een tegenstem daar. Volgende week vrijdag het debat daar, woensdag bij ons in de gemeenteraad. Gisteren debateerden voor- en tegenstanders al in ‘Huis de Beurs’. Hier het verslag op onze website, meer foto’s zijn te vinden op flickr.com (meer…)

Kijk voor meer informatie hier.

Verkoop Essent onzeker door VVD

AMSTERDAM – Het meest heikele punt voor de liberalen is dat RWE geen gesplitst energiebedrijf is.

Het is opmerkelijk genoeg de VVD die de verkoop van energiebedrijf Essent aan het Duitse RWE aan het wankelen brengt. De liberalen, normaal gesproken wel gecharmeerd van de wetten en grillen van de vrije markt, zetten nu grote vraagtekens bij de voorgenomen overname.

De Provinciale Staten van Noord-Brabant kregen vorige week de conclusies gepresenteerd van een onafhankelijk onderzoek dat de VVD, met D66, had laten doen naar de besluitvorming rond de overname van Essent. Die conclusies stemmen de liberalen zeer kritisch.

Inspraak

Uit het vertrouwelijke rapport zou blijken dat het provinciebestuur nauwelijks inspraak heeft gehad in de deal. Dit terwijl Noord-Brabant met een belang van 30,8 procent de belangrijkste eigenaar is van Essent.

Het rapport heeft de twijfels bij de VVD-fractie vergroot. Volgens fractievoorzitter Mieke Geeraedts van de Brabantse provinciale staten is allereerst nog steeds onvoldoende onderbouwd waarom Essent niet alleen verder zou kunnen. En als Essent toch moet opgaan in RWE, dan moeten investeringen in duurzaamheid worden gegarandeerd. Nu zijn die afspraken, neergelegd in een convenant, ‘boterzacht’. Ook de kerncentrale in Borssele, voor de helft eigendom van Essent, levert problemen op, omdat die volgens de statuten eigendom moet zijn van een publieke aandeelhouder. (…) (volkskrant.nl)

Dat biedt hoop. Als ze in Brabant niet akkoord gaan met de verkoop van de aandelen Essent aan RWE dan gaat de hele deal niet door. Maar niet te vroeg juichen. De laatste van het artikel luidt namelijk: Geeraedts kan nog niet zeggen of de VVD haar poot stijf houdt. ‘Maar als er niets verandert, hebben we een probleem.’

Dat de SP tegen verkoop de aandelen Essent aan RWE is, is volgens PvdA-gedeputeerde Marc Calon ‘populisme, en een raar soort nationalisme’. Wel heeft de SP volgens Calon recht van spreken, we zijn volgens hem consequent. De SP volgens hem ‘een partij van communisten en Marxisten. Ze streven naar een terugkeer naar de jaren vijftig en werken aan een soort DDR-maatschappij, en dan begrijp ik ook wel dat ze tegen de verkoop van de aandelen aan RWE zijn’.

Werkelijk belachelijk. Het standpunt dat nuts-voorzieningen in handen van de overheid moeten blijven gelijk stellen aan het streven naar een DDR-maatschappij? Ons nationalisme in de schoenen schuiven? Dan heb je op de lagere school waarschijnlijk nooit een voldoende voor geschiedenis gehaald. Het is namelijk een standpunt dat prima in de sociaal democratie past. Sterker het zou het standpunt van een sociaal democraat moeten zijn. Calon, lid van een partij die zich sociaal democratisch noemt, heeft zelf weinig met diezelfde sociaal democratie. Sterker hij vindt dat de SP de boel bedondert. ‘In de kern gaat het er om dat we door de gemeenschappelijke handel in Europa het met z’n allen beter kunnen krijgen. De SP wil het volk voorliegen dat wij in Nederland alles zelf wel kunnen regelen, maar dat is een utopie’ zegt Calon.

Nee Marc Calon, het geloof in de markt is een utopie. Als je nu, in tijden van economische crisis, mensen nog steeds voorhoudt dat de markt wel de oplossing is voor zoiets belangrijks als de energievoorziening, dat de energievoorziening dan beter gegarandeerd is en de tarieven er lager door zullen worden. In dat geval lieg je zelf. Of je hebt onder een steen geleefd. Dat laatste zou kunnen want Calon lette immers ook al niet op bij geschiedenisles.

Tekenen tegen de verkoop van Essent kan hier.

SP maakt carnavalsnummer als protest tegen verkoop Essent

De SP fractie in de Provinciale Staten van Limburg heeft een carnavalsschlager gemaakt als protest tegen de voorgenomen verkoop van de aandelen Essent.

Het nummer ‘Zoëlang um maar get te zoepe haet’ is een protest met een knipoog tegen de verkoop van Essent aan het Duitse RWE. Fractievoorzitter Thijs Coppus: “Omdat het bijna carnaval is, wilde de Limburgse SP-fractie op een ludieke manier protesteren tegen de mogelijke verkoop van Essent. Uiteraard hoop ik dat ons carnavalsnummer de komende dagen uit zal groeien tot een regelrechte hit, zodat heel Limburg zich zingend verzet tegen de voorgenomen verkoop van Essent.” (limburg.sp.nl)

Nu maar hopen dat het een hit wordt… Protesteren tegen de verkoop van Essent? Het kan hier!

Keuzes, je hebt vele keuzes. Prachtig die keuzevrijheid. Kies je energiebedrijf, kies je zorgverzekeraar, keuzes te over. Veel mensen kiezen niet, ze blijven bij het oude. Want wat moet je kiezen? Ondoorzichtigheid troef. Wat goedkoop leek bleek duur. De overstap net even wat minder gemakkelijk dan voorgespiegeld. Uren aan de telefoon met een callcentre dat je ook niet verder kon helpen. Het is een bekend verhaal.

Gisterenavond werd de keuze me echter heel gemakkelijk gemaakt.

De man die aan de deur komt biedt me per direct een korting aan op mijn energierekening, alleen nog maar even tekenen en het is geregeld. Hij is van ‘het energiebedrijf’, vluchtig laat hij zijn pasje zien.

‘Het energiebedrijf?’ Essent zal hij bedoelen? Dus ik vraag het hem expliciet. Het antwoord is wat minder concreet, het doet er niet veel toe welk bedrijf hij van is, hij is van ‘het energiebedrijf.’ ‘Puur een administratieve kwestie, even tekenen!’ Bovendien is Essent al verkocht aan RWE, dus ik ga binnenkort toch al over naar een ander energiebedrijf.

Die administratieve kwesties ken ik, staat gelijk aan uren telefoneren. Maar dat Essent al verkocht is, dat is nieuws voor mij. ‘Ja,’ zegt de meneer, ‘het is er al door.’ ‘De gemeentes en provincies dan?’ Vraag ik. ‘Die hebben daar niets over te zeggen’ verzekerd meneer mij. Jemig staat de gemeenteraad toch buitenspel, ik schrik. En die aandelen die gemeente in handen heeft dan? ‘Aandelen bij de gemeente in handen?’ Reageert meneer. Daar is geen sprake van. Hoe ik daarbij kom?

Of ik nu toch even wilde gaan tekenen bij meneer van ‘het energiebedrijf’. Ik kijk op zijn formulier, Greenchoice. ‘Dus toch overstappen’ vraag ik? Schoorvoetend geeft hij toe. Op mijn vraag waarom hij niet meteen zegt dat hij van Greenchoice is, antwoord de verkoper adrem: ‘Ik ben een goede verkoper!’

Prachtig die keuzevrijheid. Elke week weer een colporteur aan de deur die mij een prachtig aanbod doet. Tegelijkertijd natuurlijk wel zoveel mogelijk proberen te verbloemen dat ik een keuze voor een ander energiebedrijf ga maken als ik teken. Want die keuzevrijheid is blijkbaar niet zo populair, dat beseffen ze ook bij ‘het energiebedrijf.’

Ik besluit toch maar niet te tekenen.